Steve Jobs'un İlginç Öyküsü

Apple'ın eski CEO'su Steve Jobs'un 2005 yılında Stanford Üniversitesi'nin açılış töreninde yaptığı konuşma.

Kategori	: Kişisel Gelişim Üzerine
Yorum Sayısı	: 0
Okunma	: 629
Tarih	: 19 Haziran 2009, 15:51

12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

Son derece dramatik olan konuşmada, Jobs’un unutulmaz bir ders niteliğindeki sözlerinin özeti şöyle:

1- Size yaşamımdan üç öykü anlatacağım. İlki noktaları birleştirmekle ilgili. Ben üniversiteden mezun olmadım, altı ay sonra okulu terk ettim. Annem üniversitedeyken, evlenmeden hamile kalmış ve beni evlatlık olarak bir avukat ve eşine vermiş. Bu aile bir kız çocuğuna sahip olmak istediği için başka bir aile gündeme gelmiş. Biyolojik annem, yeni ailenin üniversite mezunu olmadıklarını keşfedince, onlara beni üniversiteye göndermeleri koşuluyla evlatlık vermiş.

2- Üniversiteye 17 yaşında başladım ama işçi sınıfından gelen ailemin tüm birikimi okul taksitlerine gitsin istemedim. Bu yüzden okulu bıraktım. Hayatımı boş şişeleri satarak sürdürmeye çalıştım. Okulda verilen kaligrafi dersleri ilgimi çekti, bu derslerde yazı karakterleri hakkında her şeyi öğrenme imkanım oldu.

3- On yıl sonra, Macintosh bilgisayarları tasarlarken, bütün bu öğrendiklerim bana yol gösterdi. Macintosh, harika bir yazı karakteri olduğu için beğenildi.

4- İkinci öyküm aşk ve kaybetmek üzerine. Apple’ı 20 yaşındayken, garajda kurdum. On yılda 4 bin çalışanıyla 2 milyar dolarlık bir şirket yarattık. 30 yaşında, kendi kurduğum şirketten yönetim kurulunun kararıyla kovuldum. Yaşamımın merkezinde olan şeyi kaybedip, umutsuz biçimde ortada kaldım.

5- Hala Apple’a aşıktım. Yeniden başlamaya karar verdim. Başarının ağırlığı, yerini yeniden başlamanın hafifliğine bıraktı. Yaşamımın en yaratıcı dönemlerinden birine başladım. Sonraki beş yılda, sıfırdan başlayan birisinin rahatlığıyla NeXT ve Pixar’ı kurdum. O sırada şimdiki eşime aşık oldum. Pixar, dünyadaki ilk bilgisayar yardımıyla tasarlanmış filmi, ‘Toy Story’yi yarattı. Pixar, bugün dünyanın en başarılı animasyon stüdyosu. Sonra Apple NeXT’i aldı, ben de tekrar işime kavuşmuş oldum. Bu arada, şahane bir ailem oldu.

6- Apple’dan kovulmamış olsaydım, bunların hiçbirisi olmamış olacaktı. Acı bir ilaçtı ama anlaşılan hastanın buna ihtiyacı vardı. Bazen yaşam kafanıza bir tuğla atıyor. İnancınızı yitirmeyin. Neyi sevdiğinizi anlayın. İş, yaşamınızın büyük bir bölümünü dolduruyor, eğer hala bulamadıysanız, aramayı sürdürün. Aşkta olduğu gibi, bulduğunuzda onun olduğunu bilirsiniz.

7- Üçüncü öyküm ölümle ilgili. 17 yaşında şöyle bir şey okumuştum: ‘Hayatınızın her gününü son gününüz gibi yaşarsanız, günün birinde mutlaka haklı çıkarsınız.’ Bu beni çok etkiledi, son 33 yılda her gün aynaya baktım ve kendime sordum: ‘Bugün hayatının son günü olsa, şimdi yaptığın işi yapar mıydın?’ Cevabımın ‘hayır’ olduğu günlerin sayısı arttığında, değiştirmem gerektiğini anladım.

8- Yakında öleceğini bilmek, yaşamdaki büyük kararları almamda yardımcı oldu. Çünkü tüm beklentiler, gurur, başarısızlık, utanç ve korku, ölümün yüzü karşısında parçalanır. Öleceğinizi unutmamak, kaybedecek bir şeyinizin olduğu tuzağından sizi çıkarır.

9- Gençken, ‘The Whole Earth Catalog-Bütün Dünya Kataloğu’ isimli bir yayın vardı. 1970’lerde son sayılarını yayımladılar. Arka kapakta, sabahın ilk saatlerinde çekilmiş bir köy yolunun fotoğrafı vardı. Altında veda cümlesi olarak şu yer alıyordu: ‘Stay hungry, stay foolish-Aç kalın, aptal kalın!’ Her zaman böyle olmayı diledim. Şimdi size de aynı şeyleri diliyorum.